[[[nObOdY kNoW mE i'M tHE iNviSibLE mAN]]]

เริ่มต้นวันด้วยเกมส์ฮะ...DS ของทาโร่โดนป๋มแย่งมานอนกด (!?)

เมามันมาก...เล่นอย่างไม่ลืมหูลืมตา...แต่ฝีมือตกไปเยอะเล่นเท่าไหร่ก็ไม่ผ่านสักที 555++

สายหน่อยก็ไปช่วยโซระขายฟิค

"Cherries Jubilee" ฮะ

ฟิคอาราชิ เรื่องใสๆน่ารักๆ ใครสนใจติดต่อได้ฮะ ราคาก็ฉองร้อยก่าๆ 

พอบ่ายก่าๆ ป๋มก็ชิ่งคับ หนีไปดู SAW IV คับ

งานนี้ไปดูคนเดวแสนจะเปลี่ยวใจฮับ

เนื่องด้วยทั่นเพื่อนทั้งหลายแพ้ทางหนังแนวนี้

ระหว่างรอเพื่อนๆมีทติ้งเกะวันเกิดชายโชกันกระป๋มก็เรยมุ่งหน้าสู่ปลาร้าก้อน

ตัวหนังนี่เริ่มเรื่องมาแอบเร้าใจด้วยฉากชันสูตรศพจิ๊กซอว์

ป๋มนั่งดูไปก็ตาวาวววววววววววววววว

กรี๊ดกร๊าดอยู่คนเดวตามประสาคนที่กาลครั้งหนึ่งนานมาแร๊วเคยอยากเรียนแพทย์

ก็ป๋มอยากดูการผ่าอาจารย์ใหญ่มากกกก แต่ไม่เคยได้ดูสักกะที

เพราะตอนอยู่ที่ ม. มันเป็นปีที่จำกัดคนขึ้นตึกกายฯพอดี...กระป๋มก็เรยอดไปแจม

ตอนพวกงานโอเพนของจุฬาฯก็ไม่เคยว่างไปสักทีด้วย

เมื่อวานก็คุยกะอ๊อม (304) ว่ากระเพาะอาหารนี่น่าร๊ากน่ารักเนาะ

โดนด่ากลับมาว่าโรคจิต!!!!!!! 555++ ((คับๆ...โรคจิตคับ...ยอมรับเต็มปากเต็มคำ))

เอ้ากลับมาเข้าเรื่องต่อ...ตัวเนื้อเรื่องหนังของภาคนี้

ป๋มว่าซอฟท์ลง ((รึป่าว??)) นะ ไม่ค่อยไซโคฯเท่าภาคก่อนๆ

แต่ที่น่าหงุดหงิดก็ครือเนื้อเรื่องมันงงคับ...มึน...ดูจบแบบไม่เคลียร์สุดๆ...

พอหนังจบกระป๋มก็ตั้งหน้าตั้งตาฟังเพลง ฟังไปจนจบขึ้นเครดิต

I.V. by X-JAPAN

Produced by YOSHIKI

พอลุกตั้งใจจะเดินออกก็แอบอึ้งฮะ เพราะมีอีก 3 คนที่อยู่ฟังเพลงจนจบด้วย

แอบได้ยินเค้าซุบซิบกันเหมือนที่ป๋มคิดว่า "มีคนอื่นด้วยฟร่ะ"

ดีใจคับ...มีคนอยู่ฟังเพลงของ X เหมือนกันด้วย...

ออกจากโรงมาป๋มเรยเหมือนคนบ้า เดินยิ้มมาคนเดวตลอดทาง

แอบโทรไปเม้าน์กะพี่ลูน่าด้วยก่อนจะเจอทั่นเพื่อนลากไปมีทด้วยกัน

เพราะไม่งั้นกระป๋มก็ต้องนั่งรออยู่คนเดวไปอีก 3 ชั่วโมง

เพราะทั่นๆยังไม่ได้เริ่มมีทกันเรย เหอเหอเหอ

เข้าไปมีแอบจิ้มเพลงของ X, BiBi กะ Dir ไว้ด้วย แต่ปรากฏว่ามีไม่แนวร่วม

เกรงใจเรยพาสท์ไป ยังดีที่ได้ร้องลาร์คไป 2-3 เพลง

สำหรับเพลง IV เพราะมากฮะ นั่งฟังไปก็น้ำตาซึม

เสียงของคนๆนั้นยังเหมือนเดิม เป็นเสียงที่บาดลึกหัวใจซะเจรงๆ

((ฟังในโรงนี่ดีเจรงๆ ชัดเจนแจ่มแจ๋วซะ))

แอบมีสงสัยว่าตกลงที่ทั่นหอบแฮ่กๆในเพลงอ่ะ เหนื่อยรึตั้งใจจะเอโระฮึ??

.

ส่วนตอนนี้ก็รอข่าวคอนเฟิร์มจากทั่นๆสาวก X เรื่องข่าวทัวร์เอเชียอยู่ฮะ

ว่าจะมาจัดที่ฮ่องกงจริงอ๊ะป่าว??

ถ้ามาจัดจริงกระป๋มก็จะดั้นด้นกระดึ๊บๆไปให้จงได้

แต่กลัวคับ...กลัวว่าโยจังเธอจะไปจัดที่เกาหลี...

เพราะตอนนี้กระป๋มเป็นโรคจิตกะเกาหลีอย่างรุนแรง

((ถึงแม้จะเข้าตัวไปเรื่องพ่อตาไปแร๊วทีนึงก็เหอะนะ))

ก็ภาวนาสาธุกันไปว่าอย่าไปจัดที่เกาหลีเรยนะ

ฮ่องกง ไต้หวันแหละดีแร๊ว รึจะให้ดีกว่านั้นมาจัดที่สิงคโปร์เรยก็ด้ะ

.

พอมีทกันเสร็จก็มุ่งหน้าสู่ข้าวสารฮะ ไปตามหาร้าน Sakura House กัน

เนื่องจากกิงเคยไปบังเอิญเปิดบล็อกใครสักคนเข้าไม่รุ

แร๊วเค้าลงเรื่องร้านนี้ไว้...ดูแร๊วน่ากินน่านั่ง...เรยยกขบวนไปกัน

ทางเข้านี่...สยองคับ...แคบ...เหม็น...ไม่น่าเดิน...มีแมลงสาบวิ่งดุ๊กๆด้วย

แถมต้องขึ้นลิฟท์ที่จำกัดคนไม่เกิน 5 คน แถมน่ากลัวว่าลิฟท์มันจะขาดมั้ยว๊าด้วย...

แต่พอถึงร้านแร๊วก็สมใจฮะ บรรยากาศดูเป็นร้านธรรมดาๆในญี่ปุ่นมั่กๆ

ให้ความรุสึกเป็นกันเองดี น้ำชาร้านนี้อร่อย ป๋มชอบมั่กๆ

วันนั้นไปกัน 6 คนแต่ละคนก็สั่งกันคนละอย่างสองอย่าง

มี อุด้งอะไรสักอย่างไม่รุ, เต้าหู้เย็น, ซารุโซบะ, คัตซึด้ง, ทงคัตซึคาเร, เทมปุระหอยนางรม และชิโอะบัตเตอร์ราเม็ง

ส่วนกระป๋มสั่งทงคัตซึราเม็ง จริงๆอยากกินคาเรแต่ไม่กล้าเพราะปกติจะกินแต่เฉพาะที่เพื่อนทำ

ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...เพราะปกติป๋มไม่กินราเม็ง...แต่วันนั้นก็เจือกสั่งราเม็งมา...

พออาหารมาปุ๊บตะเกียบกับช้อนก็เริ่มว่อนฮะ ต่างคนก็ต่างรองชิมนู่นนี่

อยากเอารูปมาให้ดูหน้าตาของกินด้วย แต่อยู่ในกล้องเพื่อนฟร่ะ ไม่ได้เอามาด้วย

ป๋มก็แย่งเพื่อนกินทุกอย่างยกเว้น ซารุโซบะ กะ เทมปุระหอยนางรม

เพราะซารุนี่รุ่นพี่สั่ง ป๋มยังไม่ได้ตีซี้เรยไม่กล้าแย่ง 555++

ส่วนหอยนี่เผอิญว่าอิ่มแร๊วเรยไม่กิน

อาหารที่นี่ปริมาณและคุณภาพคุ้มตังค์คับ ราคาก็มีตั้งกะ 60 กว่าบาท ถึง 100 กว่าๆ

มาวิจารณ์อาหารกันหน่อยดีกว่าเนาะ

ราเม็งครั้งแรกในชีวิตป๋มนี่พูดได้คำเดวคับว่าอร่อย...

คาเรของที่นี่จะหวานๆคับก็อร่อยใช้ได้เรยแหละ เพราะเพื่อนป๋มกวาดเกลี้ยงจานเรยเชียว

อุด้งนี่เส้นเหนียวนุ่มอร่อยดี น้ำซุปนี่ไม่รุเพราะทั่นเพื่อนคีบมาให้แต่เส้นอ่ะ

ส่วนชิโอะบัตเตอร์ราเม็งนี่แปลกดีคับ เพิ่งจะเคยเจอ ราเม็งรสเกลือแต่ใส่เนย

หอมกลิ่นเนยดีนะคับ แต่ถ้ากินไปมากๆนี่ป๋มว่าอาจมีเลี่ยนได้

เต้าหู้เย็นของที่นี่จานใหญ่มากกกกก มาเป็นชามเรยอ่ะ ปกติเคยกินแบบมาชิ้นเดว

รสชาติก็ใช้ได้ฮะ แต่เคยกินที่อร่อยกว่ามาก็เรยไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่

ส่วนคัตซึด้งของที่นี่รสชาดประทับใจ...

ตอนแรกทาโร่บอกว่ารสชาติเด็กๆ...อธิบายไม่ถูกแต่เด็กๆมากินคงชอบ...

พวกป๋มก็ไม่เข้าใจกันเท่าไหร่...แต่พอชิมไปก็...เออ...รสชาติเด็กๆจริงด้วยอ่ะ

อันนี้ต้องได้กินเองถึงจะเข้าใจงับ...

.

ตอนนี้ช้ำใจฮะ...ไส้แห้งอยู่แร๊ว...ดันไปเจอโนฟแปลของพี่เฟื่องเข้า...

แทบจะกรี๊ด...ตังค์ไม่มีแต่จะไม่เอาก็ไม่ได้เพราะถ้าไม่เอาตอนนี้

เด๋ววันหลังต้องมานั่งแง๊วๆเองแน่ๆ ขี้เกียจรำคาญตัวเองเรยซื้อมาจนได้

เป็นโนฟจีนฮะ ชื่อเรื่องแปลเป็นไทยก็ "รักไม่ได้ลิขิต" 2 เล่มจบฮะ

((อันนี้ไม่มีปกให้ดูนะ ขี้เกลียดแบกมาสแกน))

ราคา 480 บาท มีของแถมเป็นที่ขั้นหนังสือ (ที่ไม่ใช่ของตัวโนฟ) 3 อัน

สมุดโน๊ตเล่มจิ๋ว 1 เล่ม กับโดจินโนฟเรื่องนี้อีก 1 เล่มฮะ

โดจินน่ารักโคตะระ เป็นการ์ตูนแบบมีหูมีหางอ่ะ

((เพราะตัวเมะเหมือนหมา กะตัวเกะเหมือนแมวเปอร์เชีย))

เนื้อเรื่องก็ประมาณเกะนางพญากะเมะพ่อบ้าน...อ่านไปร้องไห้ไป...

แต่สุดท้ายก็จบแฮ้ปปี้เอนดิ้งฮับ...ใครสนใจก็ซื้อได้ที่ร้านบนลิโด้เรยฮะ

((แอบขำพี่เฟื่องบ่นท้ายเล่มว่าฉากปิ๊ดยาวมาก 555++))

แถมเดือนหน้า...คอนเฟิร์มแร๊วว่า "ลำนำวิหคสวรรค์" จะรีปริ๊นท์

ภาค1 4 เล่ม ภาค2 3เล่ม ก็เตรียมรีดเลือดตัวเองอยู่ เหอเหอเหอ

ทำไงได้ดันไปหลงฝีมือพี่เฟื่องเข้าแร๊วนี่นะ